دانشگاه اراکفعالیت بدنی و سالمندی1120240621Effects of Individual and Team Sports on Dual-Task Performance in the Elderlyتأثیر ورزش های انفرادی و گروهی بر اجرای تکلیف دوگانه در سالمندان11271409810.61186/paaj.1.1.1FAنسترنعسگریکارشناسی ارشد رفتارحرکتی دانشگاه اراک. اراک. ایران0009-0007-6841-8648حسنخلجیدانشیار، گروه رفتار حرکتی و روانشناسی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه اراک، اراک، ایرانجلیلمرادیگروه رفتار حرکتی و روانشناسی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه اراک، اراک، ایران0000-0002-1001-6685Journal Article20231108Background and purpose: The aging process is intricately associated with a heightened susceptibility to high-risk, chronic conditions that significantly impact the overall quality of life. The prevalence of chronic neurological afflictions, exemplified by dementia, cognitive disorders, and related conditions, is escalating within the elderly demographic. Therefore, this research seeks to determine the effect of individual and team sport on the dual task performance of elderly individuals.<br />Materials and methods: Using a quasi-experimental design and adopting a community-centric paradigm, this study focused on elderly residents of Arak. A purposive selection method resulted in a cohort of 102 elderly individuals, aged 60 to 70, categorized into three groups: those actively engaged in individual sports (34 participants), participants involved in team sports (34 individuals), and a control group of inactive elderly individuals (34 participants). Cognitive-motor tests served as evaluative instruments for dual task performance. Data were underwent rigorous analysis using one-way analysis of variance (ANOVA) and post-hoc Tukey tests utilizing the SPSS software.<br />Results: The results heightened superior dual task performance among actively engaged elderly individuals in both individual and team sports compared to their inactive counterparts (P≤0.05). Interestingly, no statistically significant difference was observed between the individual and team sport cohorts (P≥0.05).<br />Conclusion: Both individual and team sports were found to improve dual-task in the elderly. Therefor it could be suggested that including group or individual exercise in the weekly schedule can contribute to improving the health of the elderly.<strong>زمینه و هدف:</strong> سالمندی معمولاً با بیماریهای پرخطر و طولانیمدت همراه است که بر کیفیت زندگی آنها اثر میگذارد. بروز بیماریهای عصبی مزمن، مانند زوال عقل، اختلالات شناختی و دیگر بیماریها در جمعیت سالمندان روبه افزایش است؛ بنابراین هدف از تحقیق حاضر تأثیر ورزشهای انفرادی و گروهی بر اجرای تکلیف دوگانه در سالمندان است.<br /><strong>مواد و روشها</strong><strong>: </strong>روش پژوهش از نوع علی-مقایسهای و جامعه آماری، سالمندان شهر اراک بودند که از بین آنها 102 سالمند 60 تا 70 سال بهطور هدفمند انتخاب و در این مطالعه شرکت<strong> </strong>نمودند<strong>. </strong>شرکتکنندگان در سه گروه سالمندان فعال در ورزش انفرادی (34 نفر)، سالمندان فعال در ورزش گروهی (34 نفر) و سالمندان غیرفعال (34 نفر) تقسیم شدند. برای سنجش تکلیف دوگانه، از آزمونهای شناختی-حرکتی استفاده شد. دادهها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس یکراهه و آزمون تعقیبی توکی به وسیله نرمافزار SPSS تجزیهوتحلیل شدند.<br /><strong>یافتهها:</strong> نتایج نشان داد عملکرد سالمندان فعال در رشتههای گروهی و انفرادی در تکلیف دوگانه، نسبت به افراد غیرفعال بهتر بود (0/05≥P) اما بین ورزش انفرادی و گروهی تفاوت معنیداری مشاهده نشد (P≥0.05).<br /><strong>نتیجهگیری: </strong>به نظر میرسد<strong> </strong>ورزش گروهی و انفرادی باعث بهبود تکلیف دوگانه در سالمندان میشود؛ بنابراین میتوان پیشنهاد کرد که برای بهبود سلامتی سالمندان، ورزش به صورت گروهی یا انفرادی در برنامه هفتگی آنها قرار گیرد.https://paaj.araku.ac.ir/article_714098_b8bd19b9ac6adc47352448bb3102ddab.pdfدانشگاه اراکفعالیت بدنی و سالمندی1120240621Impact of Yalom Group therapy on cognitive confusion in elderly athletesاثربخشی گروه درمانی یالوم بر آشفتگی شناختی ورزشکاران سالمند132271409910.61186/paaj.1.1.13FAفرشتهعموزادهدانشگاه تهران0000-0002-3267-9551امینجمشیدیدانشگاه آزاد تهرانعاطفهاسدزادهدانشگاه تهرانحسینامیدیدانشگاه آزاد تهرانJournal Article20231010Background and purpose: In current study, impact of Yalom group therapy on cognitive confusion in elderly athletes was investigated.<br /> Materials and methods: The statistical population of this research was the elderly athletes of Lorestan province, whose scores in the cognitive confusion test were one SD higher than the mean. From this population, 40 people were selected by random sampling and assigned to two experimental and control groups. The Mason's cognitive disturbance scale (2001) was used. The research design was of a quasi-experimental type with pre-test, post-test, follow-up with the control group, After random selection, the experimental group received therapeutic intervention (Yalom therapeutic group) for 10 sessions of 90 minutes and once a week, one day after the pre-test. One day after the end of the intervention, a post-test was performed for both groups, and a month after the post-test, a follow-up test was performed. In order to analyze the data, multivariate analysis of covariance, repeated measures analysis of variance and Independent sample t test were used. (p≤0.05).<br />Results: The results showed that there is a significant difference in the mean scores of the experimental and control groups, and the Yalom group treatment has reduced the cognitive confusion of the experimental group compared to the control group (p<0.05) and this benefit continued in the follow-up.<br />Conclusion: Based on the findings, Yalom group therapy is an effective treatment for cognitive confusion in elderly athletes and can be used as a treatment method in these individuals.<strong>زمینه و هدف:</strong> در این پژوهش اثربخشی گروهدرمانی یالم بر آشفتگی شناختی ورزشکاران سالمند بررسی شد.<br /><strong>مواد و روشها:</strong> جامعه آماری این پژوهش ورزشکاران سالمند استان لرستان بود که نمرههای آنها در آزمون آشفتگی شناختی یک انحراف معیار بالاتر از میانگین بود. از این جامعه 40 نفر به روش نمونهگیری تصادفی انتخاب و در دو گروه آزمایشی و کنترل گمارده شدند. ابزار مورداستفاده، مقیاس آشفتگی شناختی ماسون (2001) بود. طرح پژوهش از نوع شبه تجربی با پیشآزمون، پسآزمون، پیگردی با گروه کنترل بود، که پس از انتخاب تصادفی، گروه آزمایش یک روز بعد از پیشآزمون مداخله درمانی (گروهدرمانی یالوم) را به مدت 10 جلسه 90 دقیقهای و یک بار در هفته دریافت کرد. یک روز بعد از اتمام مداخله از هر دو گروه پسآزمون به عمل آمد و یک ماه بعد از اجرای پسآزمون آزمون پیگیری اجرا شد. به منظور تجزیهوتحلیل دادهها از تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر و t مستقل استفاده شد.<br /><strong>یافته ها:</strong> نتایج نشان داد که تفاوت معنیدار در میانگین نمرات گروه آزمایش و کنترل وجود دارد و گروهدرمانی یالوم موجب کاهش آشفتگی شناختی گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل شده است و این سودمندی در پیگیری نیز همچنان تداوم داشت.<br /><strong>نتیجهگیری:</strong> گروهدرمانی یالوم درمانی مؤثر برای آشفتگی شناختی در ورزشکاران سالمند است و میتوان از آن به عنوان روش درمانی در این افراد استفاده کرد.https://paaj.araku.ac.ir/article_714099_5a95b1bbb71d3fed2ee566a36ade3a5f.pdfدانشگاه اراکفعالیت بدنی و سالمندی1120240621The effect of yoga breathing exercises on respiratory indices of inactive elderlyتأثیر یک دوره تمرینات تنفسی یوگا بر شاخص های تنفسی سالمندان غیرفعال233471707710.61186/paaj.1.1.23FAزهرایوسف ونددانشجوی دکتری فیزیولوژی ورزشی، گروه علوم ورزشی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران0000-0002-5407-8554مصطفیبهرامیگروه علوم ورزشی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایرانJournal Article20231125Aging is associated with the onset of respiratory symptoms and problems and a negative impact on pulmonary indices. Physical activity is considered as a treatment and prevention line for improving respiratory function and muscle strength involved in breathing. It seems that no study has been done on the effect of yoga breathing exercises (pranayama) on pulmonary function indices in elderly men. Objective: Considering the role of physical activity in improving lung function, the aim of the present study was to investigate the effect of 8 weeks of pranayama on pulmonary function in elderly men. Materials and Methods: In this study, 24 elderly men with an age of 60-70 years were selected by purposive sampling method and divided into two groups of control and breathing exercise (N=12). The exercise program included 8 weeks of pranayama with 3 sessions per week. The pulmonary function test included lung volumes, which were evaluated before and after the intervention. Data were analyzed by analysis of variance method using SPSS21 at a significance level of P ≥ 0.05. Results: The results showed that 8 weeks of pranayama significantly increased (P = 0.001) FVC and (P = 0.001) FEV1 in the post-test of the experimental group. Also, FEV1/FVC increased in the post-test of the experimental group but was not significant (P = 0.878). In addition, no significant change was observed in the measured variables of the control group compared to the pre-test. Conclusion: pranayama, by strengthening the respiratory muscles, can probably improve lung function in elderly men.سالمندی، بروز علائم و مشکلات تنفسی و تأثیر منفی بر شاخصهای ریوی را بدنبال دارد. فعالیت ورزشی بعنوان خط درمان و پیشگیری برای بهبود، عملکرد شاخصهای تنفسی و قدرت عضلات درگیر در تنفس محسوب میشود. بنظر میرسد تا کنون مطالعهای در ارتباط با تمرینات تنفسی یوگا (پرانایاما)بر شاخصهای عملکرد ریوی (FVC، FEV1 و FEV1/FVC) مردان سالمند انجام نگرفته است. هدف: با توجه به نقش فعالیت بدنی بر بهبود عملکرد ریه، هدف پژوهش حاضر، تاثیر 8 هفته تمرینات تنفسی یوگا (پرانایاما) بر عملکرد ریوی مردان سالمند غیرفعال بود. مواد و روشها: در این تحقیق ۲۴ مرد سالمند با دامنه سنی ۶۰-۷۰ سال به روش نمونهگیری انتخابی در دسترس و هدفدار به دو گروه کنترل و تمرین تنفسی )هر گروه 12 نفر)، تقسیم شدند. برنامه تمرینی شامل 8 هفته تمرینات تنفسی یوگا (پرانایاما) با تکرار سه جلسه در هفته انجام شد. آزمون عملکرد ریوی شامل حجمهای ریوی بود که قبل از شروع مداخله و بعد از آن مورد ارزیابی قرار گرفت. دادهها توسط روش تحلیل واریانس با استفاده از نرم افزار SPS 21 در سطح معناداری ≥0.05 P در نظر گرفته شد. نتایج پژوهش نشان داد، 8 هفته تمرینات تنفسی یوگا سبب افزایش معنادار (001/0=P) FVC و (001/0=P) FEV1در پس آزمون گروه تجربی شد. همچنین FEV1/FVC در پس آزمون گروه تجربی افزایش یافت اما معنادار نبود (878/0=P). علاوه بر این در متغیرهای اندازهگیری شده گروه کنترل، تغییر معناداری نسبت به پیش آزمون مشاهده نشد. نتیجهگیری: تمرینات تنفسی یوگا، با تقویت عضلات تنفسی احتمالا میتواند سبب بهبود عملکرد ریه در مردان سالمند گردد.https://paaj.araku.ac.ir/article_717077_63bc9744dbbcf3fed039399ffe9cf166.pdfدانشگاه اراکفعالیت بدنی و سالمندی1120240929Development of a structural model of the influence of leisure time of retired professors returning to work in Central Province universities with an emphasis on physical activity on the intention to leave the job through job burnoutتدوین مدل ساختاری تأثیر اوقات فراغت اساتید بازنشسته بازگشت به کار دانشگاههای استان مرکزی با تأکید بر فعالیت بدنی بر قصد ترک شغل از طریق فرسودگی شغلی354571713010.61186/paaj.1.1.35FAسهیلاقبالی زادهدانشجوی دکتری مدیریت دولتی، دانشگاه ازاد اسلامی واحد علوم تحقیقات(تهران)صدفنقش جواهریدانشجوی دکتری مدیریت دولتی، دانشگاه ازاد اسلامی واحد علوم تحقیقات(تهران)Journal Article20231218Background and purpose: Sports and physical activity, as important factors in the leisure time of retired people, play a crucial role in maintaining their physical and mental health, which, as a result, can lead to improved working conditions. Therefore, the purpose of this research is to investigate the effect of leisure time, with an emphasis on physical activity, on job burnout and intention to leave among retired professors who have returned to work at universities in the central province.<br />Materials and methods: This research is practical in terms of its purpose and causal in terms of its nature and method. The statistical population of this research consists of 320 people, and the sample size, according to Cochran's formula, is 174 retired professors who were invited to work in the universities of the Central Province. The survey method and questionnaire tool have been used to collect research data. The Godin and Shephard questionnaire for leisure time physical activity, the Rais and Xantanpoulos questionnaire for job burnout, and the Sishore questionnaire for intention to leave the job were used. he validity of these questionnaires was approved by university professors. The reliability of the questionnaires was also confirmed, as the Cronbach's alpha value for each variable was above 0.7.<br />Results: The research findings indicate that leisure time physical activity has a negative effect on job burnout. job burnout has a positive effect on the intention to leave the job and leisure time physical activity has a negative effect on the intention to leave the job through job burnout.<br />Conclusion: Universities should establish a program to reduce age-related burnout by encouraging retired professors to participate in leisure activities, physical activities, and sports. This will make them less likely to consider leaving their jobs and universities, which will allow these experienced professors to continue contributing to the advancement of science and the education of students.<strong>زمینه و هدف</strong>: ورزش و فعالیت بدنی بهعنوان عامل مهم در گذران اوقات فراغت افراد بازنشسته، نقش بسیار مهمی در حفظ سلامت جسمانی و روانی آنان داشته و درنتیجه بهبود شرایط کاری را در پی خواهد داشت. لذا هدف این پژوهش بررسی تأثیر اوقات فراغت اساتید بازنشسته بازگشت به کار دانشگاههای استان مرکزی با تأکید بر فعالیت بدنی بر قصد ترک شغل از طریق فرسودگی شغلی است.<br /><strong>مواد و روشها</strong>: این پژوهش از نظر هدف کاربردی است و از لحاظ ماهیت و روش یک پژوهش علی است. جامعه آماری این پژوهش به تعداد 320 نفر و حجم نمونه طبق فرمول کوکران 174 نفر از اساتید بازنشسته مجدد دعوت به کارشده در دانشگاههای استان مرکزی است. از روش پیمایشی و ابزار پرسشنامه برای جمعآوری دادههای پژوهش استفاده شده است. برای فعالیت بدنی اوقات فراغت از پرسشنامه گودین و شفرد، برای فرسودگی شغلی از پرسشنامه رییس و زانتانپولو و برای قصد ترک شغل از پرسشنامه سیشور استفاده شده است.<br /><strong>یافتهها</strong>: یافتههای پژوهش حاکی از آن است که فعالیت بدنی اوقات فراغت بر فرسودگی شغلی تأثیر منفی دارد و فرسودگی شغلی بر قصد ترک شغل تأثیر مثبت دارد. فعالیت بدنی اوقات فراغت بر قصد ترک شغل از طریق فرسودگی شغلی تأثیر منفی دارد.<br /><strong>نتیجهگیری</strong>: میبایست برنامهای از سوی دانشگاهها تنظیم گردد تا با مشارکت فعال اساتید بازنشسته در فعالیتهای اوقات فراغت و فعالیتهای بدنی و ورزشی، فرسودگی شغلی مرتبط با سن را کاهش دهد و آنان کمتر به فکر ترک شغل و دانشگاهها باشند. ازاینرو میتوان از حضور ارزشمند این اساتید باسابقه نهایت بهره در راستای علم و پیشرفت دانشجویان برد.https://paaj.araku.ac.ir/article_717130_d3dcf0ca7935ca9976ab247e863bde84.pdf